Pojęcie tygodnia: Szkoła Frankfurcka

Potoczna nazwa środowiska naukowców skupionego w latach 20. i 30. XX wieku wokół Instytutu Badań Społecznych (Institut für Sozialforschung), założonego we Frankfurcie w 1923 roku. Do czołowych przedstawicieli szkoły frankfurckiej należeli m.in.: Theodor Adorno, Max Horkheimer, Walter Benjamin, Herbert Marcuse, Erich Fromm i inni.

Przedmiotem różnorodnych zainteresowań naukowców ze Szkoły Frankfurckiej były m.in. takie zjawiska społeczne jak rozwój współczesnego kapitalizmu czy kultura masowa. Koncentrowali się oni również na próbach zastosowania psychoanalizy Freuda do marksowskiej teorii społeczeństwa oraz na badaniach empirycznych nad rasizmem (faszyzmem), autorytaryzmem, uprzedzeniami społecznymi i teorią krytyczną.

Po dojściu do władzy Hitlera naukowcy ze Szkoły Frankfurckiej, z uwagi na swoje jednoznacznie lewicowe poglądy, przenieśli się na krótko do Francji i Wielkiej Brytanii, a następnie (od 1934) do Stanów Zjednoczonych (Columbia University). Po zakończeniu II wojny światowej część z nich wróciła do Niemiec, do ponownie otwartego Instytutu Badań Społecznych we Frankfurcie.

Warto pamiętać, że sama nazwa „Szkoła Frankfurcka” spopularyzowana została już w latach 50. XX wieku, kiedy większość jej przedstawicieli zdążyła zyskać uznanie w świecie nauki.

Źródło:

  1. Olechnicki K., Załęcki P. (2004). Słownik socjologiczny. Toruń: Wydawnictwo Graffiti BC, s. 212
  2. http://dobrebadania.pl/slownik-badawczy.html [dostęp w Internecie 18.02.2014]

 

autor: Paulina Pasternak

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *