Pojęcie tygodnia – SZKLANY SUFIT

Pojęcie „szklany sufit” (ang. glass ceiling) odnosi się do niewidzialnych barier, które ograniczają możliwości pracowników- zwykle kobiet oraz przedstawicieli rasowych i etnicznych mniejszości- w zakresie awansu zawodowego. Pojęcie to pojawiło się w latach siedemdziesiątych w Stanach Zjednoczonych, a w latach dziewięćdziesiątych utworzono tam nawet specjalną Komisję ds. Szklanego Sufitu.

Mianem „szklanego sufitu” określa się przeszkody, jakie napotykają kobiety pełniące funkcje kierownicze: wyrażenie to symbolizuje widoczność awansu przy równoczesnej jego nieosiągalności.

Niechęć do kobiet jako przywódczyń jest szczególnie widoczna w polityce. Może to wynikać ze stereotypu, że mężczyźni lepiej, niż kobiety, poradzą sobie z zarządzaniem ważnymi kwestiami politycznymi i społecznymi, że mężczyźni są mniej wrażliwi, no i nie podejmują decyzji pod wpływem nastrojów.

Także inne obowiązki kobiet stawiają je w takiej, a nie innej sytuacji. Do obowiązków tych należą przede wszystkim: praca w domu, wychowywanie dzieci, aktywność zawodowa. Poza tym wśród kobiet panuje przekonanie, że ludzie nie ufają kobietom, które zasiadają na stanowiskach kierowniczych, a także o tym, że kobiety nie są wystarczająco stanowcze, brak im zaufania do samych siebie i mają słabszą psychikę.

Pokrewne terminy to „szklane ściany”– odnosi się do sytuacji, gdy utrudniony jest awans ze stanowisk pomocniczych na kierownicze, ponieważ pracownicy nie posiadają doświadczenia potrzebnego na wyższych stanowiskach. Często dotyczy to kobiet, które są zatrudniane jako sekretarki i nie mogą bądź mają problemy z awansowaniem.

Lepka podłoga”– termin ten zaś odnosi się do zawodów o niższym statusie, w których nie ma możliwości awansu; osoby wykonujące te zawody są przylepione do tego poziomy. Zawody te to urzędnik, sekretarka, kosmetyczka, krawcowa- niestety są to najczęściej zawody zdominowane przez kobiety.

Szklane ruchome schody”– niewidzialna siła wynosząca mężczyzn na wyższe szczeble kariery i stanowiąca przeciwieństwo „szklanego sufitu”. Jest to sytuacja, kiedy mężczyźni są uprzywilejowani w zawodach tradycyjnie uprawianych przez kobiety. Linda Brannon, badaczka zajmująca się problemami płci, uważa, że jest to spowodowany faktem, że „ponieważ panuje opinia, że mężczyznom nie przystają zajęcia kojarzone z kobietami, mężczyźni wykonujący kobiece zawody są awansowani na stanowiska zarządców czy szefów”.

 

Źródła:

1. C. M. Renzetti, D. J. Curran, Kobiety, mężczyźni i społeczeństwo. Wydawnictwo Naukowe PWN. Warszawa, 2005. S. 315

2. A. Titkow (red), Szklany sufit. Bariery i ograniczenia kobiet. Fundacja Instytut Spraw Wydawniczych, Warszawa 2003.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *